புண்ணியம் செய்தால் சொர்க்கம், பாவம் செய்தால் நரகம் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. ஒருநாள், எமதர்மன் தன் கடமைகளைச் செய்து சலிப்படைந்தான். ‘மனிதர்கள் ஏன் புண்ணியத்தின் அருமையையும், பாவத்தின் விளைவுகளையும் உணராமல் இருக்கிறார்கள்?’ என்று சிந்தித்துக் கொண்டே பூலோகத்தில் ஒரு சாதாரண மனிதன் போல வேடமிட்டு, ஒரு சிறிய கிராமத்திற்கு வந்தான். மனிதர்களுக்கு நீதியின் மகத்துவத்தை உணர்த்த, எமதர்மராஜன் பூலோகத்தில் நடத்திய ஒரு சுவாரஸ்யமான நாடகம் பற்றி இந்த ஆன்மீகம் சார்ந்த பதிவில் அறிவோமா?
அங்கு ஒரு வீட்டின் வாசலில், மிகவும் பசியோடு அமர்ந்திருந்த ஒரு ஏழைப் பிச்சைக்காரன் எமனின் கண்களில் பட்டான். எமன் அந்தப் பிச்சைக்காரனிடம், “ஐயா, எனக்கு மிகவும் பசிக்கிறது. ஏதாவது உணவு கிடைக்குமா?” என்று கேட்டான்.பிச்சைக்காரன் தன் முன்னால் இருந்த ஒரே ஒரு ரொட்டித் துண்டைப் பார்த்துவிட்டு, “நானும் காலை முதல் எதுவும் சாப்பிடவில்லை. ஆனால், உங்களுக்கு என்னைக் காட்டிலும் அதிக பசி போல் தெரிகிறது. இதோ, இந்த ரொட்டியை நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று தன் கையிலிருந்த ரொட்டியை எமனிடம் கொடுத்தான்.
எமன் அந்த ரொட்டியை வாங்கிக்கொண்டு, மனதுக்குள் சிரித்துக்கொண்டான். ‘தன் பசியை மறந்து பிறருக்கு உதவும் இந்த குணம் தான் புண்ணியம்’ என்று நினைத்துக்கொண்டான். சிறிது தூரம் நடந்த பிறகு, ஒரு பணக்காரன் தன் வீட்டிலிருந்து வெளியே வந்தான். அவன் ஆடம்பரமாக உடைகளை அணிந்திருந்தான். எமன் அவனிடம் சென்று, “ஐயா, நான் மிகவும் பசியோடு இருக்கிறேன். ஏதேனும் உணவு கிடைக்குமா?” என்று கேட்டான்.
பணக்காரன் எமனை மேலும் கீழும் பார்த்தான். “போ, போ! இங்கெல்லாம் உனக்கு எதுவும் கிடைக்காது. உழைத்து சம்பாதித்து சாப்பிடு” என்று கூறி அவமதித்தான். எமன் அவனிடம் இருந்து நகர்ந்து, ‘தன் செல்வத்தை பிறருடன் பகிர்ந்து கொள்ளாத இந்த மனநிலைதான் பாவம்’ என்று தனக்குள் கூறிக்கொண்டான். மறுநாள், எமன் அந்த பணக்காரனின் வீட்டிற்குச் சென்றான். பணக்காரன் அன்று ஒரு பெரிய விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தான். எமன் தன்னை ஒரு புதிய வணிகன் போல அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு, விருந்தில் கலந்துகொண்டான். விருந்து முடிந்து அனைவரும் கிளம்பிய பிறகு, எமன் அந்த பணக்காரனிடம் ஒரு சிறிய பெட்டியைக் காட்டினான்.
“இந்த பெட்டிக்குள் விலைமதிப்பற்ற ரத்தினங்கள் உள்ளன. இவற்றை நீங்கள் வாங்கிக்கொண்டால், நீங்கள் மேலும் செல்வம் பெறலாம்” என்றான். பணக்காரன் பேராசையுடன் பெட்டியை வாங்கித் திறந்தான். ஆனால், அதற்குள் ரத்தினங்களுக்குப் பதிலாக சில ஈக்களும், கொசுக்களும் இருந்தன. பணக்காரன் கோபத்துடன், “என்ன இது! என்னிடம் விளையாடுகிறாயா?” என்று கத்தினான். எமன் புன்னகையுடன், “இல்லை ஐயா. நீங்கள் நேற்று அந்த ஏழைப் பிச்சைக்காரனிடம் காட்டாத கருணையின் பலன் இதுதான். பிறருக்கு உதவாத உங்கள் பேராசை தான் இந்த ஈக்களும், கொசுக்களும்” என்றான்.
பிறகு, எமன் அந்த பிச்சைக்காரனின் குடிசைக்குச் சென்றான். அன்றும் அவன் பசியோடுதான் இருந்தான். எமன் மீண்டும் ஒரு சிறிய பெட்டியைக் காட்டினான். “இந்த பெட்டிக்குள் உங்களுக்குத் தேவையான அனைத்தும் உள்ளன” என்றான். பிச்சைக்காரன் தயக்கத்துடன் பெட்டியைத் திறந்தான். அதற்குள், அவனுக்குப் பிடித்த உணவுப் பண்டங்கள், புதிய ஆடைகள், மற்றும் சில பொற்காசுகள் இருந்தன. பிச்சைக்காரன் ஆச்சரியத்துடனும், மகிழ்ச்சியுடனும் எமனைப் பார்த்தான்.எமன் அவனிடம், “இது நீங்கள் நேற்று எனக்குக் காட்டிய கருணையின் பலன். உங்கள் பசியையும் பொருட்படுத்தாமல் எனக்கு ரொட்டித் துண்டைக் கொடுத்த அந்தப் புண்ணியம்தான் இந்தப் பரிசுகள்” என்றான்.
இறுதியாக, எமன் தனது உண்மையான உருவத்தை வெளிப்படுத்தினான். அவன் அந்த கிராமத்து மக்களை நோக்கி, “மனிதர்களே! புண்ணியம் என்பது கோவிலில் சென்று வழிபடுவதோ, தான தர்மங்கள் செய்வதோ மட்டுமல்ல. ஒரு எளிய மனிதனுக்கு நீங்கள் காட்டும் அன்பும், கருணையும், தன்னலமற்ற உதவியும் தான் உண்மையான புண்ணியம். அதேபோல, பாவம் என்பது கொலை செய்வதோ, திருடுவதோ மட்டுமல்ல. ஒருவரின் பசியைப் போக்க மறுப்பதும், பிறரின் துன்பத்தைக் கண்டு சிரிக்கவும், பேராசை கொள்வதும் கூடப் பாவம் தான்.
இதையும் படிக்கலாமே:
அதி சக்தி வாய்ந்த குரு பூர்ணிமா வழிபாடு
ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு விளைவு உண்டு. நல்லது செய்தால் நல்லதும், கெட்டது செய்தால் கெட்டதும் நடக்கும். இதுதான் இயற்கையின் நியதி” என்று விளக்கினான். எமதர்மன் நடத்திய இந்த நாடகம் கிராமத்து மக்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தது. அன்றிலிருந்து அவர்கள் புண்ணியச் செயல்களைச் செய்யவும், பாவச் செயல்களைத் தவிர்க்கவும் தொடங்கினர். புண்ணியம் மற்றும் நரகம் என்பவை நாம் செய்யும் செயல்களின் பிரதிபலிப்பே என்பதை உணர்த்திய இந்த நாடகம், இன்றும் நமக்கு ஒரு பாடமாக அமைகிறது.